11 Mayıs 2018 Cuma

Gidemediğim Kabristan

Babamı rahmetle anıyorum.
2016 mayis dan beri kabrine gidemiyorum.
O gün kabristanda garip birilerini gördüm.
Akşama doğru hareklilik oldu.
Yerde kıymetli değer üzerinde mezar taşlarını gördüm. Mezarcıda baktı yerden kaldırmadı. Bana kal geldi dondum. Beynim durdu.
Ağlamaktan gözüm kapandı.
Çocukluğumdan beri korkum 2012 den beri ısrarla söylenen felaket anı gerçekleşti sandım.
Annem eylemlerde korkudan nefes alamamıştı bir şey belli edersem korkudan yigilir fenalasir perişan  olur diye hainlere inat gülerek mezarlıktan çıktım. Tek değiliz diğer kişileri bulmalıyım diyerek hızla çıkış yoluna geçtim.
Annem "Banu senden korkuyorum niye gülüyorsun" dedi bulutların üstündeydim kulağımda uğultu sesleri az anliyirdum
Mezarcilarla gülerek konuştum ne dedigimi de hatırlamıyorum son bir fıstık aldım anneme benden korkusu geçsin diye. Caddeye varınca insanlara baktım normaldi. Eve vardım tv açtım hayat normal ama ben bitmiştim.
Beni böyle korkutanlar korktuğunuz değerin altında yok olacaksınız yemin olsun.
Rabbim Ya Kahhar ismi şerifiyle sizi iki cihanda  kahretsin. Amin.
Bir daha o korkuyu yaşayamam göğsün yariliyir aldığım nefes canımı yaktığı için o kabristanda gidemiyorum. Yoldan geçerken dahi az bakıyorum. Kabir yeri taşımanın da günah olduğunu öğrendim.

Kabir ziyareti yerine resmi kurum ziyaret edip Rahmetli kabrinde rahat yatsın diye çalışıyorum. Rahmetli yapamadı kızı yapıyor...
🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷💪🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷